06 15 45 07 98 whatsapp info@wandaspaak.nl

Wie ben ik

Ik ken mezelf niet anders dan dat ik moe ben. Mijn moeder heeft mij weleens verteld dat ik in de kleuterklas regelmatig in de poppenhoek lag te slapen, omdat ik zo moe was. Als ik een keer een feestje had, wist ik dat ik de dag daarna maar beter zo min mogelijk kon plannen, want dan moest ik echt bijkomen van de avond ervoor. Ontelbare keren ben ik hiervoor naar de dokter geweest en heb ik onderzoeken gehad. Allemaal zonder uitkomst. Een lichamelijke oorzaak voor de vermoeidheid is nooit gevonden.

Na de middelbare school ben ik de opleiding SPW (Sociaal Pedagogisch Werk) gaan doen. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met de term prikkelverwerking. Tijdens mijn loopbaan in de gehandicaptenzorg heb ik meerdere cliënten mogen begeleiden met problemen in de prikkelverwerking. Maar eigenlijk pas vanaf het moment dat ik zelf kinderen heb, ben ik me er echt in gaan verdiepen. Ik merkte aan mijn eigen kinderen dat ze moeite hebben met teveel prikkels. Dat ze snel uit hun doen zijn als het ergens druk is. Dat ze echt bij moeten komen als ze een feestje hebben gehad. Toen viel bij mij ook het kwartje en weet ik waar mijn eeuwige vermoeidheid vandaan komt. Dat heeft namelijk alles te maken met het verwerken van alle prikkels. Ik ben erg gevoelig voor met name auditieve en visuele prikkels. Sinds ik me hier bewust van ben merk ik al een heel duidelijk verschil. 

Ik ben moeder van drie jongens, Roan (2010), Lucca (2014) en Twan (2020). Toen in 2020 de opleiding tot droomritmecoach op mijn pad kwam, wist ik dat ik deze opleiding moest volgen. Dit is wat ik wil. Alle puzzelstukjes vielen op hun plek. Als moeder van (toen) twee kinderen met de nodige uitdagingen op slaapgebied, wist ik hoe zwaar het is als je kindje niet kan slapen. Je zit echt met je handen in het haar. En als het consultatiebureau je dan adviseert om je kindje maar te laten huilen, weet je helemaal niet meer waar je het moet zoeken. Dit druist zo tegen je gevoel in. Ook ik heb dit advies gekregen, maar dit voelde niet goed. Ik heb er dan ook voor gekozen om dit advies niet op te volgen. Ook al wist ik niet wat ik dan wel moest doen. Gevolg was dat ik (heel) veel nachten om 3 uur ‘s nachts beneden zat, omdat Lucca overtuigd was dat de dag al was begonnen. Nu weet ik dat het ook anders kan en daar wil ik andere moeders bij helpen. Je hoeft je kind niet te laten huilen om hem goed te laten slapen. Je kunt echt werken aan slaap zonder dat daar tranen bij komen kijken. 

Wat doe ik anders dan andere slaapcoaches?
Anders dan toen ik net moeder was, zijn er nu genoeg slaapcoaches te vinden. Er zijn verschillende opleidingen. Wat mij enorm aantrok in de opleiding tot droomritmecoach is de holistische kijk op het slapen. Er wordt niet alleen gekeken naar het slapen op zich, maar ook naar verschillende factoren die hierop van invloed zijn. En zoals ik eerder al zei het leren slapen zonder tranen. Ik vind het belangrijk om echt naar het gezin te kijken en een advies op maat te geven. Een advies waar jij als ouder ook echt wat aan hebt en mee aan de slag kan. 
Naast alle kennis die ik heb opgedaan tijdens de opleiding tot slaapcoach neem ik natuurlijk ook mijn eigen ervaring mee. Daarnaast kijk ik uitgebreid naar de prikkels die jouw kind op een dag te verwerken krijgt én kijk ik naar het geboorteverhaal. Want ook de zwangerschap en de geboorte spelen een belangrijke rol bij zowel het slapen als het gedrag van jouw kind.